Tanju Argun
Yönetim Danışmanı

tanju@tanjuargun.com

http://www.tanjuargun.com

Kasım 1998

Çalıştığı şirketin başarısında kendi katkısının olduğunun bilinmesi, önerilerinin değerlendirilmesi ve takdir edilmesi onu mutlu ediyordu.

Büyük sanayi devrimi beraberinde insanın zorla çalıştırılmasını hızlandırdı ve işçiler düşük ücretlerde zor şartlar altında çalıştırılarak, ürün maliyetlerini minimum düzeye indirmenin yolları arandı.Bunun arkasından da güçlü sendikal hareketler gelişti. Ezilen işçilerin haklarının korunması gündeme geldi. İşçi ve işveren iki ayrı dünyanın insanı oldular. Yıllar boyu kısır bir çatışma devam etti; uzaklaşmalar, grevler… Bu ortamda sendikalar asıl görevlerini unuttu. Politika ve ideolojiler savaşı başladı. Patron daha da sertleşti. Patron sertleşince sendikalar daha da uzlaşmaz oldu ve bir kısır döngünün içine girildi.

Toplu sözleşmelerde işçi ücretinden çok ideolojik maddelere ağırlık verildi. Fabrikalarda verim düştü, patron para kaybetmeye başladı. Sendikalar işçiyi memnun edemediler. Uzun yıllar devam eden bu kısır çekişmenin sonunda taraflar, uzlaşmanın her iki taraf için olumlu olacağına inanmaya başladılar.

Önce patron insanı keşfetti. Çalışanları kazanarak, onları mutlu ederek üretim verimini ve kârı artırabileceğini gördü. Mutluluğu nasıl arttırabileceğine baktı. Ücret doğal olarak çok önemliydi. İnsan diğer canlı yaratıklar gibi hayatını ve soyunu devam ettirme içgüdüsü taşıyordu. Önce kendi karnını doyurmak, eşinin ve çocuklarının karnını doyurmak ve onlara kendisinin durumundan daha iyi bir gelecek sağlamak için çalışıyordu. Bunun için yeterli parayı kazanması gerekli idi.

Ancak ücretten daha önemli şeyler de vardı. Kendisine devamlı hakaret eden ya da kendisini devamlı aşağılayan yöneticilerle çalışmak çok zordu. Onun da bir gururu vardı. Kendisine ve fikrine saygı duyulmasını istiyordu. Çalıştığı şirketin başarısında kendi katkısının olduğunun bilinmesi, önerilerinin değerlendirilmesi ve taktir edilmesi onu mutlu ediyordu. Bir kuru teşekkür, patronunun sırtını sıvazlaması bile onu göklere çıkarmaya yetiyordu. Hele patron kendisini herkesin içinde başarısından dolayı ödüllendirdiğinde, dünyalar onun olurdu. Çok önemli bir sorunun aşılmasında bir iyileştirme ekibinde görev almış ve ekiple birlikte başarılı olmuşlardı. Artık her an etrafına dikkat ediyor ve şirketin maliyetlerini düşürecek her türlü iyileştirme fırsatını değerlendiriyor ve bunu, kapıları her zaman açık olan amirlerine, yöneticilerine iletebiliyor, onlarla rahatça tartışabiliyordu.

Şirket büyük bir gemi gibiydi. O geminin içinde kendisi de vardı. Gemiyi yüzdürmek ve fırtınalı denizleri aşmak gerekli idi. Geminin gelecek üç yıl içinde uğrayacağı limanları biliyor ve ona göre kendisini ve ekibini yönlendiriyordu. Zaman zaman kaptanı uyarıyor, kaptan onun uyarılarına değer veriyordu.

Ve değerli okurlar; patronlar ve yöneticiler insanı keşfetti, iş barışı geldi, verim arttı. Gemiler çoğaldı. Toplam kalite hareketi ülkemizde çığ gibi büyüyor, dalga dalga yayılıyor. Kamu kurumları, sivil toplum örgütleri bu hareketin içinde yer alıyor. Mutlu ve temiz bir Türkiye’ye doğru adım adım ilerliyoruz. Ulusal kalite hareketine katılalım ve bu değişime ayak uyduralım.